رقص تانگو روی فرش قرمز

شاد می رقصم
این پاییز

این پاییز هم کم کم داره تموم میشه.. فقط دو روز مونده.. چشم رو هم بزاریم بهار اومده و بعدش تابستون و زندگی و نباتی و پاییز و تولد و دوباره زمستون و دوباره بهار.. 

حال من همچنان خوب است.. با کتف دردی که ناشی از پشت میز و لپ تاپ نشستنهای فراوان و تایپ کردن های فراوانتر است.. هی به خودم قول می دهم که دیگه کاری را حدااقل تا پایان دی قبول نمی کنم و باز نمی شود.. دلم می سوزد به حال دخترکی که استرس و دستای لرزانش رو حتی پشت کلمات اس ام اس می بینم که نوشته " توروخدا اگه مقدوره کار منو قبول کنین" دلم نمی اید نه بگم... چیکار کنه که دانشجو شده ولی مقالاتشون خیلی خره... خیلی..

حال من خوبه ولی یه چیزهایی تو زندگی من داره عمیق تر میشه.. اولیش که چاه تنهاییمه.. فکر کنم به چاه ویل بگه زکی.. عمیقتر و تاریکتر.. خیلی سخته فونبوک موبایلت رو بالا پایین کنی.. یا دلت نیاد به کسی اس بدی.. یا بگی نه این کار داره.. یا اگه هم اس بدی بیش از چند کلمه رد و بدل نشه.. بعد بگی بی خیال..

چاه تنهایی من با هیچی پر نمیشه.. شاید حضور کسی یا چیزی بتونه عمقش را کمتر کنه ولی پر نمیشه.. عمق چاه تنهایی هیچ کس پر نمیشه.. 

اصلا ما به این چاه تنهایی احتیاج داریم.. کی می گه باید پر بشه؟ چاه تنهایی اگه زیاد عمیق نباشه خیلی هم خوبه.. گاهی ادم دل بکنه از همه چی رو بره اون تو بشینه.. چایی بخوره.. لازم باشه سیگاری دود کنه .. یا اصلا کاری نکنه.. خیره بشه به دیواره سنگی و اجری و به هیچ فکر نکنه.. یا به همه چی فکر بکنه.. بعد کسی بیاد.. تا کمر خم بشه تو چاه و بگه: اوهوی... اونجایی؟؟

بگی: اره..

بعد دستی.. طنابی.. چیزی بیاد پایین و بگه.. بیا بالا.. و بری بالا..دوباره قاطی نور و روشنایی و ادمها.. دوباره میان مشکلاتی که دور زدیشون.. ازشون فرار کردی.. یا جاشون گذاشتی.. هعیییییییییییی..

+نوشته شده در ۱۳٩۳/٩/٢٩ساعت٢:۱۸ ‎ق.ظتوسط بسامه | نظرات ()