رقص تانگو روی فرش قرمز

شاد می رقصم
18 سال گذشته

قبل عید بابا برای تلویزیونمون گیرنده دیجیتال خرید.. البته پت اینا اوردنش بابا هم گفت بخرین.. لزوما کالایی بس بی مصرفه خونه ما.. فقط به خاطر اینکه مهمونامون یه وقت دلشون نگیره و بتونن پا...یتخت و کلاه...قرمزی رو ببینن وگرنه خونه ما کسی تی وی نگاه نمی کنه.. بابا گاهی اخبار.. تازه اونم باز کجدار و مریض اون انتن قبلیه نشون می داد... به هرحال..

امروز داشتم سر ناهار همینجوری اتفاقی کانالها رو بالا پایین می کردم یهو یه سریال توجهم رو جلب کرد.. یه سریال که مال خیلی وقت پیشه و هنوز یادم بود..

پهلوانان......نمی میرند.. 

حتما خیلی هاتون یادتونه.. یعنی همینجوری که نگاه می کردم  می گفتم وای یعنی اینه؟؟ چقدر پیر شده.. خدایا.. این زنده بود... الهییییییی.. وای این یکی چقدر زشت بود اونوقتا این یکی رو نیگا.. چقدر جوون بودا...

بعد اخر سریال به سال تولیدش که نگاه کردم دیدم اووووووو... 18 سال گذشته.. 18 سال.. کم چیزی نیست.. باورم نمی شد زمانی که داشتم این سریال رو می دیدم 10 سالم بود همه اش.. هعییییییییییی 18 سال گذشته ها...

+نوشته شده در ۱۳٩۳/۱/۱٩ساعت۱٠:۳۱ ‎ب.ظتوسط بسامه | نظرات ()