خیلی اتفاقی این پیشگویی رو تو فیز دیدم و انجامش دادم... یه جایی نوشته بود اسم یکی از افراد خانواده تون رو وارد کنین..منم اسم مامان رو وارد کردم.. تونتیجه گیری اورد 

(اسم مامانم) بهتر از هر کسی شما را می شناسد..

یعنی همینجوری به منیتور خیره شدم.. همینجوری... باورم نمی شد.. یعنی مامانم منو بهتر از هر کس دیگه ای می شناسه؟ یعنی شاید بگید دروغ بوده.. همینجوری بوده ولی یه حس عجیب شادی بهم تزریق شد.. انقدر خوشحال شدم که حد نداره.. انقدر حس غرور بهم دست داد.. انقدر خوشحال شدم که حد نداره.. مامانم منو بهتر از هر کسی می شناسه

مامان قول می دم دختر خیلی خیلی خیلی خوبی باشم... قول می دم بهت.. قول قول قول...

 

 

  • دوستی که دیشب باهاش حرف می زدم... اسم تو رو هم وارد کردم.. اهنگ نوازش سیاوش قمیشی هم به تو ربط داره... هار هار هار هار هار... چه تصادفی مگه نه؟؟؟


تاريخ : ۱۳٩۳/٩/۳٠ | ٤:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بسامه | نظرات ()

این پاییز هم کم کم داره تموم میشه.. فقط دو روز مونده.. چشم رو هم بزاریم بهار اومده و بعدش تابستون و زندگی و نباتی و پاییز و تولد و دوباره زمستون و دوباره بهار.. 

حال من همچنان خوب است.. با کتف دردی که ناشی از پشت میز و لپ تاپ نشستنهای فراوان و تایپ کردن های فراوانتر است.. هی به خودم قول می دهم که دیگه کاری را حدااقل تا پایان دی قبول نمی کنم و باز نمی شود.. دلم می سوزد به حال دخترکی که استرس و دستای لرزانش رو حتی پشت کلمات اس ام اس می بینم که نوشته " توروخدا اگه مقدوره کار منو قبول کنین" دلم نمی اید نه بگم... چیکار کنه که دانشجو شده ولی مقالاتشون خیلی خره... خیلی..

حال من خوبه ولی یه چیزهایی تو زندگی من داره عمیق تر میشه.. اولیش که چاه تنهاییمه.. فکر کنم به چاه ویل بگه زکی.. عمیقتر و تاریکتر.. خیلی سخته فونبوک موبایلت رو بالا پایین کنی.. یا دلت نیاد به کسی اس بدی.. یا بگی نه این کار داره.. یا اگه هم اس بدی بیش از چند کلمه رد و بدل نشه.. بعد بگی بی خیال..

چاه تنهایی من با هیچی پر نمیشه.. شاید حضور کسی یا چیزی بتونه عمقش را کمتر کنه ولی پر نمیشه.. عمق چاه تنهایی هیچ کس پر نمیشه.. 

اصلا ما به این چاه تنهایی احتیاج داریم.. کی می گه باید پر بشه؟ چاه تنهایی اگه زیاد عمیق نباشه خیلی هم خوبه.. گاهی ادم دل بکنه از همه چی رو بره اون تو بشینه.. چایی بخوره.. لازم باشه سیگاری دود کنه .. یا اصلا کاری نکنه.. خیره بشه به دیواره سنگی و اجری و به هیچ فکر نکنه.. یا به همه چی فکر بکنه.. بعد کسی بیاد.. تا کمر خم بشه تو چاه و بگه: اوهوی... اونجایی؟؟

بگی: اره..

بعد دستی.. طنابی.. چیزی بیاد پایین و بگه.. بیا بالا.. و بری بالا..دوباره قاطی نور و روشنایی و ادمها.. دوباره میان مشکلاتی که دور زدیشون.. ازشون فرار کردی.. یا جاشون گذاشتی.. هعیییییییییییی..



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٢٩ | ٢:۱۸ ‎ق.ظ | نویسنده : بسامه | نظرات ()

غروب جمعه خر است

به همین سادگی



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٢۸ | ۸:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بسامه | نظرات ()

یهو فکر نکنی دیگه بزرگ شدم کم نمیارمت... خیلی کم میارمت.. خیلی.. ای کاش بودی.. همین چند روز پیش تو جشن تولدم.. موقع فارغ التحصیلی.. موقع کنکور..

موقع هر تصمیم گاه و بیگاه زندگی..

موقع کار و تلاش .. موقع خستگی و عصبانیت و خوشحالی..

اصلا دوست دارم در لحظه لحظه زندگی ام جاری بودی.. همیشه بودی.. 



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٢٧ | ۸:٤۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بسامه | نظرات ()

حذف شد



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٢٥ | ۸:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بسامه | نظرات ()

یک تولد واقعا به یاد موندنی... فقط صد حیف که یادمون رفت با بابا عکس بندازیم انقدر یهو وسط شلوغ شد..

انقدر عالی که همه گفتن هر سال حتما حتما حتما تولد بگیرم..

عاشق کیکم شدم.

چیه؟ من کودک درونم تا اخر عمرم سالم و سرحال و شاداب و روشنه...حیف باب اسفنجی نداشت وگرنه می گرفتم..



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٢٤ | ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ | نویسنده : بسامه | نظرات ()

همین الان

یهویی

الکی الکی

متولد شدیم رفتنیشخند

تولدم مبارکمژه



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٢۳ | ٩:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بسامه | نظرات ()

بیست و نه سالگی خیلی برام دور بود.. شاید به اندازه یه خونه بزرگ.. با بچه و مسئولیتهای مادری و همسری و اووووووووووو هزار تا فکر و خیال و چیز دیگه ولی الان.. دوریش برام به اندازه دوازده ساعت ناقابله...

بیست و نه سال گذشت از اون روزی که به دنیا اومدم.. و چقدر سریع گذشت.. اصلا باورم نمیشه من بیست و نه سالم شده باشه... بیست و نه سال..

بیست و نه سالمه ولی هنوز ارزوهای 15 سالگی ام رو دارم.. ارزوهای 18 سالگی و 25 سالگی ام.. شاید کمی زودتر از اون موقع ها خسته بشم.. شاید جسارت اون روزها رو نداشته باشم ولی بیست و نه سالگی هم برای خودش عالمی داره..

پست بیستو هشت سالگی رو می خونم.. از 60% عملکرد خودم راضی بودم.. پر از عشق و امید.. صبح دل انگیز تولدم با برف اغاز شده بود.. چقدر شاد..

پست بیست و هفت سالگی... اخ تو بیست و هفت سالگی چقدر به خودم قول داده بودم.. اشتباه کنم.. نترسم.. نترسم.. نترسم.. دعوا کردن ممنوع.. اخ که چقدر با خودم حرفهای خوشگل زده بودم..

و بیست و نه سالگی من...

بیست و نه سالگی من داره با یه بارون خنک پاییزی جادویی اغاز میشه.. یه نشانه خوب.. عالی .. زیبا... 

بیست و نه سالگی گاهی عین یه دینگ ساعت می مونه... داره بیست و نه سالت میشه بسامه... بیست ونه سالت...

این ماه ماه فوق العاده ای بود.. زیبا.. خوب.. ارام.. گاهی پر از شیطنت... عاشق این ماهم.. ای کاش این ماه تند تند تکرار بشه..

و اما امسال..

امسال خوب بود.. حتی یه جاهایی عالی.. فوق العاده.. قدمهای بزرگی برداشتم.. کارهای خوبی کردم.. امسال رو خیلی خیلی دوست داشتم.. عاشق امسال شدم..

و ارزویم برای سال بعد.. سال خوب... پر برکت.. پر از دوستان خوب.. پر از زیبایی.. پر از زبان و عشق و دوستی.. پر از سفرهای خوب و تصمیمهای زیبا و عاقلانه برای زندگی..

برای سال بعد خودم سفر به المان رو ارزو می کنم.. و به ارزوم می رسم...



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٢٢ | ٧:٥٠ ‎ب.ظ | نویسنده : بسامه | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.